Monday, 15 November 2010

“Ben je aan het ‘wolkenfietsen’ de laatste dagen? Keer terug naar aarde!”

De horoscoop, of misschien beter gezegd, HORRORscoop is iedere dag in je krantje te vinden. Ze zijn meestals naast de Sudoku of dergelijk geplaatst zodat je gewoon een klein zinnetje kunt lezen om je de sterkte te geven om met je leven door te gaan nadat je de wanhoop nabij bent, vanwege problemen met het oplossen van de ‘volgens jou’ moeilijkste Sudoku die ooit is ontstaan.

Ik moet toegeven dat ik er niets van geloof. Maar er is juist iets met deze belachelijke zinnetjes dat hen gewoon zo verslavend maakt. Ik ben zelf een Stier.

Wat dat precies eigenlijk betekent, weet toch niemand behalve het wezen dat de wijze woorden verzint. Het verzinnen. Daar gaat het om. Leuke zinnen die soms diepzinnig zijn maar eigenlijk niets zeggen. Kortom: ze zijn niet waar en zijn bedacht door een eenzame man die in een kantoor zit en €6.50 per uur wordt betaald om onzin op te schrijven.

Ben je klaar voor de “horror” van de horoscoop? Het is zover...

Bijna iedere dag zie je min of mer dezelfde zinnen maar met verschillende woorden. (klinkt raar, maar dat is eenmaal zo!) Voor me is het bijna een obsessie geworden om na te kijken wat ik iedere dag kan verwachten volgens de sterren. Soms ben ik er heel erg blij mee! Afgelopen woensdag werd ik bijvoorbeeld verteld: Al wordt er vandaag nog zoveel van je verwacht, jij hoeft je echt geen zorgen te maken. Een makkelijke dag voor me dan! Wat leuk :) Op dezelfde dag was ik echter ook ontzettend blij dat ik geen Leeuw was want zij zouden er plotseling van bewust worden dat ze zich niet zo kunnen bewegen als ze graag zouden willen. Met zulke commentaren zou ik liever nooit mijn horoscoop weer lezen! Arme Leeuwen.

Andere dagen kan mijn horoscoop voor wat paniek zorgen. Vrijdag las ik dat ik te veel op één ding heb geconcentreerd en dat er verrassingen op alle fronten voor vandaag staan gepland. Ik hou niet zo veel van verrassingen an juist daarom ben ik de hele dag rondgelopen met dit gedachtje in mijn hoofd! Er was sprake van zenuwachtigheid en over-voorzichtigheid. Je begint alles en iedereen te twijfelen. Waarom ben ik op die dag geen Leeuw geweest? Ze waren namelijk iets leuks verteld: Ga vandaag eens de natuur in. Wandelen in het bos of op de heide. Dat lijkt me veel beter! Nog een betere dag hadden de Vissen want op die dag was er een bijzonder gunstige situatie.

Twee weken geleden stond er voor alle Stieren (dus me!): Denk niet dat je de enige bent met dit probleem. Iedereen denkt dat hij/zij de enige is... Tot mijn schrik had ik blijkbaar plotseling een probleem. En ik las er eerst over in de krant?! En nog slecher in de horoscoopsectie! Waarschijnlijk een betere vraag is hoezo heeft iedereen dit probleem? En waarom weet er niemand niks van?

Nou, maak je geen zorgen: de horoscoop is maar gewoon onzin. Daar moet je rekening mee houden. Hoe weet ik dat? Want vandaag heb ik mijn horoscoop net gelezen:

Bedenk eerst eens goed wat je nu werkelijk wilt.

Ik heb er pas nu over nagedacht. Mijn conclusie? Ik wil de horoscoop niet meer lezen. Het is de moeite niet waard. Probleem opgelost.

Mystic James

xXx

Monday, 8 November 2010

Ik schrijf alleen maar voor jou. Ik schrijf helaas alleen maar onzin

Zoals de titel suggereert, ga ik hier gewoon heel wat onzin uitkramen. Ik heb tientallen boekjes waarin ik allerlei woorden, uitdrukkingen, zinnen van liedteksten, spreekwoorden en wat dan ook heb geschreven. Ze zijn geenszins in een bepaalde orde opgeschreven en toen ik gisteren door een van mijn notitieboekjes door las, realiseerde me wat een rare collectie ik eigenlijk had. Ik waarschuw jullie nu: Ik schrijf alleen maar onzin. Geniet ervan. Het leven is te kort om cakejes te glazuren...

1

Er was eens een vrouw. Ik noemde haar Suzie. Of dat haar echte naam was, ben ik me nu vergeten. Zij was maar altijd de kapitein op het schip. Met grote blauwe ogen en een uurglas figuur: de wereld was haar oester. Je zou kunnen zeggen dat er vanaf het begin als van natuur een klik tussen ons was. Wat deze klik precies inhield, heb ik nog steeds geen flauw idee maar misschien was het vanwege onze obsessie voor de televisie dat we een goed verband hadden.

Dag in, dag uit zouden we graag tientallen uren voor de televise vegeteren. Het bevalden ons prima zo. Zelfs na de zoveelste talentenshow konden we er nooit genoeg van krijgen. Het maakte geen donder uit wat voor soort programma we eigenlijk bekeken maar als er nichts goeds op de televisie was, zouden we gewoon naar de radio luisteren. Naar diverse discussies om te luisteren over rare themas zoals de ‘verjerryspringering van de samenleving’ vonden we het leukst.

Het maakte niet uit waarnaar we luisteerden: discussiëren deden we niet. We hadden gewoon iets nodig om de stilte te vullen. Toen ik naast haar iedere avond zat, zou ik in haar ogen kijken en me vaak afvragen of ‘ik tot over mijn oren smoorverliefd op haar was.’ Ik dacht misschien een beetje verliefd.

Onze buik vertelt ons alles over verliefdheid. Wat jammer dan dat mijn buik destijds een beetje raar deed vanwege mijn Prikkelbaredarmsyndroom. Tja, je denkt waarschijnlijk en terecht: waar gaat dit nou in godsnaam heen?! Ik was wel ook vol walging met de laatste zin maar dat is nu eenmaal zo. Ik lieg niet. Kiplekker voelde ik me helemaal niet. De avond daarvor had ik stiekem met haar gedanst. Ik hoop dat ze het leuk vond en zolang er nog leven is, is er hoop. Maar jongens zijn nu eenmaal jongens en ik moet iets bekennen: ik had een ander gevonden.

Eerlijk gezegd was alles al lang niet naar wens. Ik dachte eens dat het wel zou mee kunnen vallen maar helaas, pindakaas: liefde maakt blind. De liefde voor mijn nieuwe liefde bedoel ik. ‘Het is zover’, kwam het plotseling bij me op, ‘Wat ik met Suzie heb is voorbij.’ Wat dan ook dat precies zal zijn. Ik dachte er een week over na. Ik had iets vroeger kunnen zeggen. Ik had iets vroeger moeten zeggen. Tijdens die week zat ze op de dak. Dit was gevaarlijk. Daarom riep ik tenminste 5 keer: kom van dat dak af! Langzaam maar zeker zag ik dat ze stoned als een garnaal was. Het hing me de keel uit. Met zulk gedrag kan ik gewoon niet pikken. Juist dit momeent besliste ik op te geven. Ik rende meteen naar mijn nieuwe liefhebber, Sandra, denk ik.

----------------------------------------------

Het eerste kapittel is helaas al voorbij! Ik zei inderdaad aan het begin dat het onzin zou zijn. Bedankt in ieder geval voor het lezen. De tweede aflevering komt straks dus als je dat leuk vond, kom snel terug en als je een leuke nederlandse uitdrukking enz. kent dat je heel erg graag in mijn volgende aflevering wil zien dan laat even een commentaar achter en ik zal mijn uiterst best doen om het er heel slim in te verwerken ;)

Tot snel

James

xXx